مشروعیت بخشی «مسالمت آمیز!» جنایت علیه بشریت

نوشتۀ ملک ستیز، عضو مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر با مروری برمقالۀ بسیار خوب ِ دوست عزیزم دکتور رســول رحیم به نام « امضای کـرزی برپای قانون نقطۀ پایان دیگری» در سایت گفتمان، این مقاله شکل گرفت، که خدمـت شان اهداء می نمایم. مشروعیت بخشی «مسالمت آمیز!» جنایت علیه بشریت افغانستان، شاید نخستین دولتیست در جهان، که جنایت علیه بشریت را، «به شکل مسالمت آمیز»، مشروعیت می بخشد. این پدیده بر می گردد به بحث مشروعیت حاکمیت، که بحث خیلی مهمتر از آنست. اگر این بحث را نیز فراموش کنیم، عواقبِ ناگوار «منشور»ها، «مصوبه»ها و «میثاق»های بی شماری را باید انتظار کشید و دریافت! و بدتر این که دریافت این عواقب به یک انتظار طبیعی مبدل خواهد شد. مشروعیت حاکمیت، بحث اقتدار قدرت است، که شهروند با رفتن در پای صندوق رأیدهی و با ابرازِ نظر، این اقتدار را به دولت وسیله می شود؛ یعنی قدرت ِ دولت را مشروعیت می بخشد. این فرد، شهروند ِ آگاه است؛ کسی که خوب و بد را تفکیک کرده است، از رسانه های آزاد و عادل، معلومات کافی به دست آورده، خودش نیز علاقمند بر سرنوشت ِ خود و آیندۀ هموطنش بوده و به گونۀ عمیق و دقیق، بر مسؤولیتهایش در برابر خود و دیگران، فکر کرده است. این شهروندیست، که خود، سرنوشت امروز و فردایش را به دست دارد. کسی که نظام را تعیین می کند و به «شهروند» مبدل می گردد. در واقع این مرحله، یک سرآغاز است. یک سر آغاز خوب برای دموکراسی، برای داشتن حقوق سیاسی و شهروندی، برای تمرین شهروند بودن درحیطۀ یک نظام قانونی با فرهنگِ حقوق بشر و سایر ِ ارزشهای انسانی. این مرحله، یک سرآغاز خوبی برای «سلطۀ ملی» نیز است، که قدرت را با اقتدار گره می زند و آن را به سلطۀ ملی مبدل می گرداند. این سرآغاز، یک« الگوی…

ادامه خواندن مشروعیت بخشی «مسالمت آمیز!» جنایت علیه بشریت

جامعۀ مدنی، پیش زمینۀ مهمی برای دموکراسی

اقتباس از سایت بی بی سی نقش جامعۀ مدنی در انتخابات جامعۀ مدنی، پیش زمینۀ مهمی برای دموکراسی بخش سوم ملک ستیز، پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر در بخشهای نخست و دوم این نوشته بر نقشها و اهمیت جامعۀ مدنی در فعال سازی نقش شهروندان برای تشکیل نظام بحث گردید. قسمت نهایی این نوشته بر نقش جامعۀ مدنی به عنوان پیش زمینۀ دموکراسی اجتماعی می پردازد. مشروعیت نظام، بزرگترین دستاورد دموکراسی ایجاد دموکراسی، که به معنای مشارکت گستردۀ شهروندان در تشکیل نظام سیاسی میباشد، توسط انتخابات، به عنوان نخستین گام شکل میگیرد. دموکراسی، برای نخستین بار، توسط یونانیها مطرح گردید، که به معنای مردم سالاری یا حکومت مردم توسط مردم، برای مردم، تعبیر و تفسیر میگردد. تأریخ نضجگیری نظامها شاهد انواع مختلفی از مردم سالاری بوده است. نخستین شکل دموکراسی، دموکراسی مشارکتی نامیده میشد، که توسط یونانیها مورد استفاده قرار گرفت و به دوران پیش از میلاد مسیح، برمیگردد. درین نوع دموکراسی، هر عضو جامعه، که شهروند نامیده میشد، برای گرفتن تصمیمهای مهم، گردهمایی میکردند. با ایجاد ساختارهای معاصر نظامها و شکلگیری هنجارهای حقوقی برای حقوق سیاسی شهروندان، این نوع دموکراسی، شکلش را در جهان امروز تغییر داد. نوع دیگر دموکراسی، به نام دموکراسی یا مردم سالاری نمایندگی، شهرت دارد. دموکراسی نمایندگی، به معنای مشارکت شهروندان در نظام، توسط راه اندازی انتخابات است. در همچو نظامها، که محصول انقلابهای اجتماعی و اقتصادی در اروپا است، شهروندان، با استفاده از حقوق سیاسی شان، نماینده و یا رهبری نظام خویش را از طریق انتخابات آزاد و عادلانه، برمیگزیند. مشخصۀ مهم این نوع نظامها، ایجاد دولت ملی، رعایت ارزشهای مدنی و سیاسی، تقویت حکومت قانون است. نوع دیگر و بسیار رایج دموکراسی، دموکراسی لیبرال، یا نمایندگی چندحزبی است. درین گونه نظامها، شهروندان، از میان احزاب سیاسی، حزبی را برمیگزیند، که خواستهای شان را در فرایند سیاسی برآورده…

ادامه خواندن جامعۀ مدنی، پیش زمینۀ مهمی برای دموکراسی

نقش نظارتی جامعۀ مدنی

اقتباس از سایت بی بی سی نقش جامعۀ مدنی در انتخابات نقش نظارتی جامعۀ مدنی بخش دوم ملک ستیز، پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر در بخش نخست این نبشته بر نقش رابطه ساز جامعۀ مدنی میان شهروند با دولت بحث گردید. جوهر اصلی بحث نخست را دریافت چیستی جامعۀ مدنی و تصورات گوناگون پیرامون نقش جامعۀ مدنی و نظام سیاسی، زمینه های تفاهم و همکاری میان هردو نهاد یعنی جامعۀ مدنی و دولت میساخت. در بخش دوم، نظری می افگنم بر نقش نظارتی جامعۀ مدنی بر عملکرد نظام. نقش نظارتی جامعۀ مدنی بر نظام، از جمع کارهای حساس و بحث برانگیز به حساب می آید؛ زیرا نظامها بر نقش نظارتی جامعۀ مدنی چندان خوشبین نیستند. در گام نخست ببینیم چرا نقش نظارتی جامعۀ مدنی در ایجاد جامعۀ دموکراتیک مهم است؟ هدف از نقش نظارتی جامعۀ مدنی چیست؟ یکی از اهداف مهم نقش نظارتی جامعۀ مدنی، ایجاد حسابدهی در نظام سیاسی است. حسابدهی نظام از عملکرد خویش برای شهروندان، جوهر ارزشمند جامعۀ مدنی در زیر چتر حاکمیت قانون را میسازد. نظارت از عملکرد نظام، پیش زمینه های حسابدهی را تشکیل میدهد و باعث شفافیت در میکانیسمها و ساختارهای نظام سیاسی میگردد. یعنی نظام سیاسی، نهادهای اجتماعی را به نام همکاران و ناظرین برنامه های خویش دانسته و در گفتگوی سازنده با آنها به اجرای برنامه های خویش میپردازد. حسابدهی و شفافیت باعث ایجاد «ادارۀ سالم یا خوب» ( Good government ) میگردد. ادارۀ خوب چیست؟ اتحادیۀ اروپایی، تعریف جالبی از ادارۀ خوب ارایه کرده است. ادارۀ خوب نظامی را گویند که بر جوهر ارزشهای دموکراسی، شفافیت، حسابدهی، حاکمیت قانون و حقوق بشر متکی بوده و نقش جامعۀ مدنی در تأمین دیالوگ سازنده میان شهروندان و نظام در آن فعال باشد. یکی از ویژگیهای مهم ادارۀ خوب را حکومت کارایی میسازد که مشروعیت حقوقی و ارزشی…

ادامه خواندن نقش نظارتی جامعۀ مدنی

جامعۀ مدنی، پل رابط میان شهروندان با دولت

اقتباس از سایت بی بی سی نقش جامعۀ مدنی در انتخابات جامعۀ مدنی، پل رابط میان شهروندان با دولت بخش نخست ملک ستیز، پژوهشگر ارشد در مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر این نوشته که در سه بخش شکل گرفته است، نقش جامعۀ مدنی افغانستان را در تأمین دموکراسی، از طریق مشارکت سیاسی شهروندان، مورد مطالعه قرار میدهد. در بخش نخست بر شناسایی نقش جامعۀ مدنی تأکید میشود. بخش دوم مقاله، بر نقش نظارتی جامعۀ مدنی، به عنوان مؤلفۀ مهم در انتخابات، اختصاص داده شده است و بخش سوم و پایانی این نوشته، بر بایسته های جامعۀ مدنی به عنوان پیش زمینۀ مهم دموکراسی مکث خواهد کرد. جامعۀ مدنی، پل رابط میان شهروند با دولت در افغانستان، گفتمان جامعۀ مدنی، پدیدۀ جدیدی به حساب می آید. پس از واژگون شدن رژیم طالبان و ایجاد زمینه های جدید برای دولت سازی بر مبنای ارزشهای حقوق بشر و دموکراسی، گفتمان جامعۀ مدنی نیز در این کشور شکل گرفت. نظام جدید، که در حمایت گستردۀ جامعۀ بین المللی تأسیس گردید، بستر مناسبی را برای ایجاد جامعۀ مدنی مساعد گردانید. در حاشیۀ کنفرانس بن، که لایحۀ سیاسی نطام جدید را تعیین نمود، کنفرانس جامعۀ مدنی دایر گردید و برای نخستین بار در تأریخ کشور بر نقش جامعۀ مدنی به عنوان مؤلفۀ مهم و ارزشمند اجتماعی صحه گذاشته شد. مهمترین پیش بستر ایجاد جامعۀ مدنی را ایجاد چهارچوبه های حقوقی درین زمینه میسازد. فصل دوم قانون اساسی افغانستان، نقش جامعۀ مدنی را به رسمیت میشناسد و قوانین تازه ایجاد فرعی نیز بر نقش جامعۀ مدنی در کشور ارجگذاری می نماید. جامعۀ بین المللی، به ویژه کشورهای عضو اتحادیۀ اروپا، حمایت گستردۀ خویش را برای ترویج و تعمیم فرهنگ جامعۀ مدنی در افغانستان ارایه نموده است. هرچند حمایت جامعۀ جهانی از جامعۀ مدنی افغانستان، نسبت به کمکهای جامعۀ جهانی از حکومت درین کشور، بسیار…

ادامه خواندن جامعۀ مدنی، پل رابط میان شهروندان با دولت

تحقق عدالت انتقالی در افغانستان

گر خطــا گفتیم، اصلاحش تو کن مصلحی تو، ای تو سلطان سخن                                       «مولانا» تحقق عدالت انتقالی در افغانستان غلام سخی ارزگانی در امتداد تاریخِ ِ این حیطۀ ملوک الطوایفیِ استبداد زده، عقب گذاشته شده و به خون خفتۀ ما، سخن گفتن از تحقق مدنیت، عدالت، آزادی، برابری، خردورزی و حقوق شهروندی به مثابۀ سربازی در برابر سلطۀ فرهنگ قرون وسطایی، اربابان قبیلوی، جموداندیشی، انحصار حاکمیتِ قبیلوی، تبارگرایی، عقل ستیزی، قدرتِ یکه تاز ِ خودکامه گانِ مدنی نقاب، ناقضین حقوق بشر و... بوده و هنوزهم می باشد؛ زیرا هر کی و یا یک جمعی که از بی عدالتی، استبدادِ تحصیل یافته گانِ قومیت زده، خفاشانِ شب پرست و ناقضین حقوق بشر، داد و فریادِ انسان دوستانه می کشد؛ در واقعیت امر، به نحوی از انحاء چهره ها، منش ها و کنش های ضد انسانی مفسدین، خائنین، اختطاف کننده گان، دزدان، متجاوزین، زورگویان، چپاولگران، بیدادگران، استثمارگران، انتحارکننده گان، جنگ افروزان، جهل پرستان، تروریستان، آدم کشان، غاصبین ملکیت عامه و... خلاصه کلیه ناقضین کرامت انسانی، تخطی کنندگان عدالت و حقوق بشر را برملا می سازد؛ تا جامعۀ خفته و خاموش، از خواب غفلت چند قرنه بیدار گردد و در صدد بدست آوردن حقوق عادلانۀ انسانی، ملی، مدنی، اسلامی و تعیین سرنوشت دموکراتیک خویش شود. و باید اذعان نمود که یک چنین شخصیت، یا گروه ها و یا دست اندرکاران نهادهای سازمان یافتۀ دموکراتیک تاریخ ساز ملی، بدین وسیله خود را دل انگیزانه در راه تحقق آزادی، عدالت اجتماعی، کثرتگرایی، نوزایی فکری، خودباوری اجتماعی، وحدت ملی، ملت سازی و... بنیان گذاری نظام مردم سالاری در شرایط کنونی در داخل کشور، هدیه می کنند. هر شخصیت و یا جمعیت های نهادهای مدنی که با زیر بنای دانش، منطق، وجدان سازندۀ انسانی و عقلانیت پویای عصر، روش ها، منش ها و کنش های ضد انسانی و ضد اسلامی ناقضین حقوق بشر را به…

ادامه خواندن تحقق عدالت انتقالی در افغانستان

زنان و جامعۀ مدنی

محمد حسین سرامد ۱ـ جامعۀ مدنی: جامعۀ مدنی معمولاً در مقابل جامعۀ بدوی قرار می‌گیرد. برای این که این مفهوم را دقیق‌تر بشناسیم باید از مفهوم متضاد آن، یعنی «جامعۀ بدوی» کمک بگیریم. جامعۀ بدوی در معنای اولیۀ خود معمولاً به دوران اولیۀ زندگی بشر اشاره دارد؛ دورانی که بشر هنوز اجتماعی نشده و به صورت وحشیانه و دور از همدیگر زندگی می‌کنند، هرچند این تعبیر به معنای اصطلاحیِ امروزین خود اشاره به وضعیت اجتماعی‌ یی دارد که در آن روابط انسانها متکی بر زور و خشونت و خودسری بوده و هیچ گونه قید و بندی بر رفتار آنها حاکم نیست. مهمترین ویژه گی زندگی بدوی بشر این بوده است، که بشر برای گذران زندگی و رفع نیازمندیهای خود بر زور، و به تبع آن بر خشونت تکیه می‌کردند. (۱) طبیعی است که وقتی روابط انسانها متکی بر زور باشد، زورمندتران، شانس بیشتری برای زندگی کردن و استفاده از امکانات عمومی دارند. در مقابل، کسانی که از زور کمتری بهره‌مند بوده اند، از امکان زندگی و آسایش کمتری نیز برخوردار بوده اند. وقتی زور و خشونت را در زیربنای مناسبات و روابط انسانها قرار دادیم، بر تضاد و تقابل در مناسبات آنها نیز تأکید کرده ایم؛ زیرا مهمترین ویژه گی زور و قدرت این است که به طرف مقابل خود به چشم حریف و دشمن می‌نگرد. پس در جوامع بدوی، تضاد و تقابل، مبنای اصلی در مناسبات انسانها به شمار می‌رود. هیچ کسی خود را در پیوند مساویانه با دیگران تعریف نمی‌کند. از این رو موقعیت انسانی انسانها نسبت به همدیگر، همواره گرفتار تزلزل و نوسان است؛ زیرا این موقعیت را تنها زور تعیین می‌کند. و می‌دانیم که «دست بالای دست بسیار است». روابط انسانها در چنین جامعه ‌یی صورت عمودی دارد؛ یعنی کسی که از قدرت بیشتر برخوردار باشد، در رأس هرم اجتماعی قرار می‌گیرد و از…

ادامه خواندن زنان و جامعۀ مدنی

نقش رسانه ها در کاهش خشونت خانواده گی

مسعود حسن زاده خبرنگار مقولۀ "خشونت علیه زنان" همچون موضوعی مدون وتیوریزه شده، دربافت جامعه شناسی اجتماع افغانی به مراتب جوان تر از مفهوم رسانه است. هرچند رسانه به مفهوم امروزی آن نیز سابقۀ چندان طولانی ندارد. این مقوله( خشونت علیه زنان) تا آبشخوری بسیط برای رسانه های گوناگون در کشور گردد؛فراز وفرود های زیادی را پشت سرگذاشته وازخوان های بیشماری گذر کرده است. نگفته آشکار است که "خشونت علیه زنان"، همچون یک آسیب اجتماعی محصول نوع خاص مناسبات و قرارداد اجتماعی جامعۀ افغانی، سابقۀ طولانی تر داشته و دردرازنای تاریخ این کشور، هرکجا که مردو زنی بوده است، مناسبات میان آنها براساس فرهنگ مسلط ، با انواع خشونت همراه بوده است. برآیند این مقوله دررسانه های جمعی کشور بااشکال گوناگونی مطرح گردیده است؛ که هرکدام از این شکل ها، استراتژی های خاصی را دنبال کرده اند. دراین مقاله سعی میگردد تا مبحث "خشونت علیه زنان و رسانه ها" در چهارحوزه مورد کنکاش قراربگیرد. ۱- " خشونت علیه زنان"؛ راهبرد، سفارش یا حربه؛ ۲- نوعیت اجرای مبحث "خشونت علیه زنان" در رسانه ها؛ ۳- مخاطب شناسی رسانه در رابطه با مقولۀ "خشونت علیه زنان"؛ ۴- تاثیرات رسانه ها برمقولۀ "خشونت علیه زنان". ۱- "خشونت علیه زنان"؛ راهبرد، سفارش یا حربه   به طور مجموع سه دسته رسانه در افغانستان، برای مخاطبین برنامه نشر می کنند: ( الف) رسانه های دولتی، (ب) رسانه های خصوصی، (ج) رسانه های بین المللی. هردسته از این رسانه ها چه چاپی، چه شنیداری و چه دیداری، مقولۀ خشونت عیه زنان را در زیر مجموعه مسایل اجتماعی قرارداده واقدام به برنامه سازی پیرامون آن می نمایند. نگاه هریک از این رسانه ها به مقوله "خشونت علیه زنان" متفاوت می باشد. این نوع نگاه خاص هررسانه پیرامون این موضوع در بدو امر بسته گی به منابع تمویلی آن رسانه دارد. ودر قدم دوم استراتژی کلی…

ادامه خواندن نقش رسانه ها در کاهش خشونت خانواده گی

نگاهی به ایدئولوژی تمامیت خواه طالبان

نوشتۀ موجود، متن سخنرانی داکتر داؤود مرادیان، رییس مرکز مطالعات ستراتیژیک وزارت امور خارجه، در میزگرد کارشناسانۀ «بررسی بسترهای اجتماعی، دینی، و منطقه یی طالبان» میباشد، که در تأریخ ۲۲ ثور ۱۳۸۸، در وزارت امور خارجه برگزار گردیده بود. نگاهی به ایدئولوژی تمامیت خواه طالبان یکی از مهمترین مسایل مربوط به مطالعۀ منازعه و شاید مهمترین آن، شناخت دقیق از مشکل، تهدید و یا دشمن میباشد. به قول «سان زو»، ستراتیژیست معروف چینایی: «اگر دشمن خود را بشناسید، خود را شناخته اید». به نظر «سان زو»، نتیجۀ این شناخت، برنده شدن در هرنوع نبرد و جنگی میباشد. یکی از مهمترین دلایل و عوامل ناامنی موجود در افغانستان، عدم شناخت دقیق و یا اجماع ملی و بین المللی در مورد منابع و عوامل اصلی ناامنی میباشد. به عبارت واضحتر، مشکل ما، عدم وجود یک تعریف قابل قبول از دوست و دشمن می باشد. نتیجۀ این آنارشی فکری را می توان در اتخاذ سیاستهای عملی متضاد، مشاهده نمود. از مجموعه مشکلات متعدد امنیتی، که افغانستان با آن رو در رو است، اصلی ترین آن مشکل و مسألۀ تروریسم میباشد. برای درک بهتر و ساده نمودن پدیدۀ پیچیده و متنوع تروریسم در منطقۀ ما، میتوان از وجود یک مثلث سه ضلعی تروریسم نام گرفت، که سه ضلع آن عبارتند از: آی اس آی پاکستان – القاعده – طالبان. بدون شک، سه ضلع این مثلث، دارای تفاوتهایی می باشند؛ امّا همزمان، اشتراکات زیاد منافع و ارزشها، بین این سه ضلع وجود دارد. از آنجا که تمرکز اصلی این نوشته طالبان می باشد، از چگونگی روابط متقابل بین این سه ضلع چشم پوشی میگردد. پدیدۀ طالبان را می توان از دو جنبه مورد بررسی قرار داد: ۱- نگاه تأریخی به عوامل و چگونگی ظهور و رشد طالبان؛ ۲ ـ نگاه تحلیلی بر مؤلفه های اصلی جریان طالبان. با توجه به وجود اطلاعات نسبتاً…

ادامه خواندن نگاهی به ایدئولوژی تمامیت خواه طالبان

دموکراسی، انتخابات و انسانی ساختنِ سیاست

محمد حسین سرامد به نظر می رسد که مسألۀ قدرتِ سیاسی و مباحثِ مرتبط با آن، محوری  ترین مسأله در سیاست به شمار می  رود. ما بدونِ آن که قصد داشته باشیم که به تمامِ مواردِ پُرشمارِ مربوط به قدرت بپردازیم، یاد آور می  شویم که در نظامِ دموکراسی، تمامِ این مباحث، بر محورِ اراده و منافعِ مردم می  چرخد؛ از این رو مسألۀ قدرتِ سیاسی و تمامیِ مباحثِ مرتبط با آن را همواره باید با تکیه بر اراده و رضایتِ مردم و برای رسیدن به خواستهای مردم، موردِ بررسی و ارزیابی قرار داد و اراده و منافعِ مردم را از این جهت، معیارِ ارزیابیِ قدرت به شمار آورد. این دیدگاه، اولاً قدرت را ناشی از ارادۀ مردم می  داند و ثانیاً، قدرت در صورتی مشروعیت دارد که برای تحققِ خواسته  ها و منافعِ مردم استفاده شود. بنابراین در نظامهای دموکراتیک، قدرتِ سیاسی، خاستگاه مردمی دارد؛ یعنی منشای اصلیِ قدرت را خواست و رضایتِ مردم تشکیل می  دهد. باید درنظر داشت که در اینجا، کلمۀ «مردم» بر مجموعِ افرادی اطلاق می  شود، که در یک جامعه عضویت دارند و به لحاظِ هویتِ اجتماعی و سیاسی، دارای اشتراکاتِ رسمی و موردِ توافقِ همگانی اند و هرگز نمی  توان آنها را از همدیگر تجزیه کرد و برای شان هویتِ فردیِ مستقل از همدیگر قایل شد. یعنی، ممکن است افرادِ بی  شماری در تشکیلِ مردم نقش داشته باشد، بدون آن که بتوان ادعا کرد که چه کسی مردم است و یا کسی و یا کسانی را به معنای دقیقِ کلمۀ مردم به شمار آورد. در عینِ حالی که ممکن است همۀ مردم همواره در عملکرد  هایی که به نامِ مردم اجرا و ثبت می  شود، نقش نداشته باشند. در اینجا به نظر می  رسد که مسأله به ناحق…

ادامه خواندن دموکراسی، انتخابات و انسانی ساختنِ سیاست

کتاب نشر شده از سوی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر در جمع بهترین نشرات پژوهشی کشور

نعیم نظری، هماهنگ کنندۀ اجرایی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان وزارت امور خارجۀ افغانستان، از بهترین کتابهایی که از سوی نویسندگان و پژوهشگارن افغان، در زمینـه های سیاست خارجی و روابط بین المللی، تهیه گردیده و در فاصلۀ زمانی ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۷ خورشیدی، به نشر رسیده اند، استقبال نموده و به آثار برتر، جوایز و تقدیر نامه های ارزشمند اهدا نمود. وزارت امورخارجۀ افغانستان، برای اولین بار جشنوارۀ گزینش بهترین کتاب را در عرصۀ سیاست خارجی، روابط بین المللی، تأریخ معاصر افغانستان و حقوق و سیاست، زیر نام «جایزۀ عالی علامه محمود طرزی» راه اندازی نمود. در محفل با شــکوهی، که عــصر روز پنجشنبه ۱۳ مارچ ۲۰۰۹، در سالون کنفرانسهای وزارت امور خارجۀ افغانستان، به همین مناسبت راه اندازی گردیده بود، برخی از اعضای کابینه، تعدادی از اعضای شورای ملی، هیئتهای کورد دیپلوماتیک و نویسندگان و روشنفکران افغانستان حضور داشتند. در این محفل، دکتور رنگین دادفر سپنتا، وزیر امور خارجۀ کشور، در سخنرانی افتتاحیۀ خویش، گفت: «این جشنواره به نام دانشمند بزرگ، روزنامه نگار و پدر روشنگری معاصر افغانستان، علامه محمود طرزی، راه اندازی گردیده است. وزارت امور خارجۀ کشور افتخار دارد که میزبان چنین جشنوارۀ ارزشمندی است». برنامۀ گزینش بهترین آثار چاپ شده، از سوی مرکز مطالعات ستراتیژیک وزارت امور خارجه، راه اندازی گردیده بود و آثار، از سوی گروه داوران متشکل از کارشناسان امور ملی و بین المللی، مورد ارزیابی قرار گرفته بود. درین جشنواره ۱۲۵ عنوان کتاب، نامزد شده بودند، که ۸۱ عنوان آن، به مرحلۀ دوم راه یافتند. سپس هیئت داوران، از آن جمع، شش عنوان کتاب را به مرحلۀ بهترین آثار چاپ شده، معرفی نمودند. همچنان، هیئت داوران، یک عنوان کتاب را به عنوان کتاب برتر در زمینۀ حقوق بشر، معرفی کردند. دکتور داؤود مرادیان، رییس مرکز مطالعات ستراتیژیک وزارت امور خارجه، در مورد اهمیت این برنامه گفت: «این جشنواره دارای…

ادامه خواندن کتاب نشر شده از سوی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر در جمع بهترین نشرات پژوهشی کشور