شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، شریک اصلی حقوق بشری مؤسسۀ توان‌مندی

از سال ۲۰۱۰ بدین‌سو، نهادهای حامی حقوق بشر و جامعۀ مدنی در افغانستان، تصمیم گرفته‌اند تا صندوق حمایتی از نهادهای جامعۀ مدنی را در افغانستان شکل دهند تا بتواند حمایت لازم را برای تقویت ظرفیت نهادهای جامعۀ مدنی و برنامه‌های مفید و سازنده، هم‌آهنگ کند. دولت‌های بریتانیای کبیر، سویدن، ناروی، دنمارک و سویس برای انسجام حمایت‌های بین‌المللی در تقویت جامعۀ مدنی افغانستان کار می‌کنند. به همین روی، از سال ۲۰۱۰ بدین‌سو، نشست‌های مشورتی را با نهادهای مدنی در افغانستان مدیریت کرده‌اند. پی‌آمد این گفت‌وشنودها، ایجاد مرکز تفاهم و صندوق حمایتی جامعۀ مدنی به نام «توان‌مندی» است. «توان‌مندی» در سال ۲۰۱۲، فعالیت‌های خویش را آزمود. این نهاد، در سه مرحله، برنامه‌های خویش را هم‌‎آهنگ کرد. مرحلۀ نخست شکل‌گیری «توان‌مندی» را برنامۀ تشکیلاتی شکل می‌داد. در این مدت، رهنمودها و موازین اداری و مدیرتی «توان‌مندی» شکل گرفتند. مرحلۀ دوم را مرحلۀ حمایت‌های نخستین تشکیل می‌داد که در این مرحله، بخشی از نهادهای مدنی با استفاده از رهنمودهای به‌‌دست‌آمده از حمایت‌های اقتصادی و تخصصی «توان‌مندی» بهره بُردند. مرحلۀ سوّم برنامه‌های «توان‌مندی» را انتخاب شریک‌های اصلی در زمینه‌های مختلف تشکیل می‌داد. حقوق بشر، یکی از موارد مهم برنامه‌های «توان‌مندی» را در افغانستان می‌سازد. برای شناسایی بهتر شریک اصلی «توان‌مندی»، این نهاد برنامه‌های نظارتی، مدیریتی و اداری نهادهای متفاوت را مورد ارزیابی قرار داد. گروه‌های نظارتی «توان‌مندی» به نهادهایی که تقاضای مشارکت استراتژیک را با این نهاد کرده بودند، مراجعه کرده و از ساختارهای تشکیلاتی ـ مدیرتی اداری و اجرایی این نهادها ارزیابی خویش را ارائه کردند. از سوی دیگر، «توان‌مندی» برنامه‌های استراتژیک و پالیسی‌های این نهادها را مورد ارزیابی قرار داد. در نتیجه، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، توانست که این روند ارزیابی را موفقانه سپری نموده و به عنوان شریک اصلی توان‌مندی در پیوند به برنامه‌های تقویت حقوق بشر در ساختار جامعۀ مدنی افغانستان، به رسمیت شناخته شود. برنامه‌‎های…

ادامه خواندن شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، شریک اصلی حقوق بشری مؤسسۀ توان‌مندی

روزۀ نذری برای نابودی فساد

شمسیه آذرمهر یک افسرِ پولیس، برای از میانِ رفتنِ فساد اداری در کشور، از ده ماه بدین‌سو، روزۀ نذری گرفته است. نظام الدین فروتن، عضو آمریت تخنیک لوای نمبر شش نظم عامه در استانِ بلخ، می‌گوید تا زمانی که فساد اداری از کشور دور نشود، به روزۀ نذری خود ادامه خواهد داد. وی به این باور است که هیچ راهی برای زدودن فساد اداری نمانده است و «رجوع به خداوند» تنها راهی است که می‌تواند کارساز باشد. تا کنون هیچ نهادی به اعتراضِ نظام‌الدین توجّه نکرده است، امّا خودش می‌گوید: «کسی توجّه کند یا نکند، من روزۀ خودم را ادامه می‌دهم وتقاضایم از جوانان کشور، خصوصاً از قوای مسلح کشور این است که با من یکی شوند؛ پیشِ خدا به سجده بیفتیم و بگوییم که خدایا خودت این فساد را از وطن ما دور کن.» افغانستان در صدرِ کشورهای آلوده با فساد در جهان قرار دارد. با آن‌که حکومت با ایجاد کمیسیون‌هایی، در راستای زدایش فساد اداری گام‌هایی برداشته است؛ امّا این تلاش‌ها تا هنوز ناکام بوده‌اند.  

ادامه خواندن روزۀ نذری برای نابودی فساد

برنامۀ آموزشِ آموزگاران و مکتبِ آموزشیِ حقوق بشر، دربارۀ قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمانِ مللِ متحد

این برنامه، به اشتراک ۹۵ تن از آموزگاران شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، که از ۲۰ولایتِ کشور، اشتراک کرده بودند، در هوتل صافی لاند مارکِ شهرِ کابل، برگزار شد. هدف از راه‌اندازی این برنامه، تربیتِ آموزگارانِ ورزیده در زمینۀ قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمان ملل متحد و مبادلۀ تجارب و آموخته‌ها، میانِ آموزگارانِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر و ساختارهای مختلفِ ملی، که در زمینۀ قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمانِ ملل متحد، فعالیت دارند، بود. برنامۀ مذکور، بربنیادِ «دستنامۀ آموزشی قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمان ملل متحد»، که از سوی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، تهیه گردیده است، راه‌اندازی گردیده بود. در این برنامه، آموزگارانِ شبکه، علاوه بر این که پیرامونِ نقشِ زنان در برنامه‌های صلح و تحکیمِ امنیت، ظرفیت‌پروریِ بیشتر گردیده و با کارکردهای ساختارهای مختلف در این زمینه، آشناییِ بیشتر یافتند، مباحثاتِ جدی و مهمی را در موردِ فرصت‌ها و چالش‌های پیش روی زنان در برنامه‌های دولت‌سازی، نهادسازی و تقویتِ صلح، راه‌اندازی کردند. در این مکتب، بر هم‌آهنگی بیش‌تر نهادهای مدنی، حکومتی، رسانه‌ها و نهادهای اکادمیک تأکید صورت گرفت، تا همه بتوانند برای تطبیق این برنامه، هم‌گرایی کنند. در این برنامه، شبکۀ زنان افغان، مؤسسۀ کانادایی برای اطفال جنگ‌زده، شورای عالی صلح و مؤسسۀ امداد انسانی برای زنان و کودکان افغان، برنامه‌ها، تجارب و اندوخته‌های خویش را با اشتراک کننده‌گان در میان گذاشتند. قرار است که شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، برنامه‌های گسترده‌یی را در سراسرِ افغانستان، در زمینۀ قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمان ملل متحد، توسطِ این آموزگارانِ مجرب،راه‌اندازی نماید.

ادامه خواندن برنامۀ آموزشِ آموزگاران و مکتبِ آموزشیِ حقوق بشر، دربارۀ قطع‌نامۀ ۱۳۲۵ شورای امنیتِ سازمانِ مللِ متحد

ترویج حقوق بشرخواهانۀ بین‌المللی در چارچوب فعالیت‌های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان

حقوق بشرخواهانۀ بین‌المللی دربرگیرندۀ تعهدات دولت‌ها برای محافظت از قربانیان جنگی، حمایت از اسیران جنگی، شرایط اعادۀ غرامات برای قربانیان جنگی و مسؤولیت دولت‌ها دربارۀ هم‌آهنگی در کاهش تلفات افراد غیرنظامی است. حقوق بشرخواهانۀ بین‌المللی در کنوانسیون‌های چهارگانۀ سال ۱۹۴۹ ژنوا تعریف و تفسیر گردیده است. این کنوانسیون‌ها، در چهارچوب حقوق عمومی بین‌المللی به تصویب سازمان ملل متحد رسیده است. بدین ترتیب، تمام دولت‌های عضو سازمان ملل متحد، مکلّف به جذب مفاد این کنوانسیون‌ها در قوانین ملی خویش بوده و بر بنیاد آن، ساختارها و مکانیسم‌هایی را شکل می‌دهند و حقوق بشرخواهانۀ بین‌المللی را در زنده‌گی سیاسی و اجتماعی نظام‌های خویش اجرایی می‌گردانند. این کنوانسیون‌ها، به گونۀ خاص، برای دولت‌های در حال منازعه و جنگ، از اهمیت فراوانی برخوردار اند. افغانستان کشوری است که در آن نیروهای بین‌المللی نظامی دست به عملیات‌های گسترده می‌زنند. قطعات رزمی بیش‌تر از چهل کشور جهان، زیر چتر مبارزه علیه هراس‌افگنی بین‌‎المللی فعالیت دارند. در دوازده سال اخیر، ما شاهد قتل افراد غیرنظامی و بی‌گناه، به‌ویژه کودکان و زنان، بوده‌ایم. با تأسف، قبول مسؤولیت پیرامون تلفات افراد غیرنظامی در منازعات به یکی از چالش‌های مهم در جریان این عملیات‌‌ها مبدل گردیده است. برای این‌که فرهنگ مسؤولیت‌پذیری میان نیروهای رزمی ملی و بین‌المللی ترویج یابد، نیاز مبرم برای تعمیم بخشیدن حقوق بشرخواهانه وجود دارد. شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، گسترش فرهنگ حقوق بشرخواهانه را به یکی از برنامه‌های مهم خویش در مرحلۀ چهارم قرار داده است. بر بنیاد این برنامه، گفت‌وشنود سازنده میان نهادهای جامعۀ مدنی، راه‌اندازی گردیده است. بر بنیاد این گفت‌وشنود، نهادهای مدنی پیش‌نهاد کرده‌‎اند که شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، برنامه‌های تقویت ظرفیت نهادهای عضو را پیرامون حقوق بشرخواهانه روی دست گیرد. بنا بر همین پیش‌نهاد، دبیرخانۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، نشست مشترکی را با نهادهای عضو خویش راه‌اندازی کرد که در این نشست، یک گروه…

ادامه خواندن ترویج حقوق بشرخواهانۀ بین‌المللی در چارچوب فعالیت‌های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان

ده نهاد مدافع حقوق زن، استراتژی‎‌های‌ شان را به‌روز و تقویت کردند

شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، بر بنیاد برنامه‌های ظرفیت‌پروری خویش در پیوند به برنامه‌های استراتژیک نهادهای عضو شبکه، برنامۀ آموزشی ـ تقویتی ده نهاد مدافع حقوق زنان را راه‌‎اندازی کرد. بر بنیاد این برنامه، ده نهاد فعال عضو شبکه که از جای‌گاه ارزش‌مندی در جامعه بهره‌مند‌اند، شناسایی شد و زمینه برای تقویت برنامه‌های استراتژیک این نهادها فراهم گردید. این برنامه در سه مرحله شکل گرفته است: مرحلۀ نخست را راه‌اندازی برنامه‌های آموزشی شکل می‌داد. در این مرحله، مسؤولان نهادهای متذکره از سوی دبیرخانۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر به حمایت متخصصان امور استراتژیک انستیتیوت حقوق بشر دنمارک، ظرفیت‌پروری گردیدند. در این برنامه‌های آموزشی، به مفهوم استراتژی، دورنمای استراتژیک، مدیریت استراتژی و فعالیت‌های استراتژی توجه اصلی تمرکز یافته بود. در این برنامه، نقش جامعۀ مدنی در ساختار نظام سیاسی، به صورت همه‌جانبه مورد بحث قرار گرفته و جای‌گاه جامعۀ مدنی در استراتژی نظام سیاسی، مورد بررسی قرار گرفت. در این برنامه، تلاش گردید تا نمونه‌های خوبی از کشورهای دیگر را به عنوان درس‌هایی که باید آن را فرا گرفت، به این ده نهاد حقوق بشری پیش‌کش گردد. از سوی دیگر، این برنامۀ آموزشی، زمینۀ آن را فراهم کرد تا نهادها، فرهنگ استفاده از استراتژی را جذب نموده و بر بنیاد برنامه‌های استراتژیک، برنامه‌های اجرایی خویش را ترتیب نموده، عمل کنند. بخش دوم برنامه‌های تقویت استراتژیک نهادهای دفاع از حقوق زنان را به‌روزسازی و تجدید برنامه‌های استراتژیک نهادهای مذکور شکل می‌دهد. در این زمینه، نهادهای ده‌گانه، با استفاده از آموخته‌های خویش که از مرحلۀ نخست به دست آورده‌اند، برنامه‌های استراتژیک خود را هم‌آهنگ کرده و آن را در برنامه‌های مشترک، به دبیرخانۀ شبکۀ جامعۀ مدنی پیش‌کش کردند. آموخته‌های مرحلۀ نخست این برنامه زمینۀ آن را فراهم کرد تا این نهادها بتوانند اهداف استراتژیک خویش را تعریف کرده و مأموریت خویش را به عنوان نهاد مدنی فعال تشخیص نمایند.…

ادامه خواندن ده نهاد مدافع حقوق زن، استراتژی‎‌های‌ شان را به‌روز و تقویت کردند

ظرفیت‌سازی استراتژیک، مؤلفۀ مهم برنامه‌های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر

جامعۀ مدنی افغانستان به سان سایر بخش‌های اجتماعی و دولتی، نیاز به ظرفیت‌های استراتژیک دارد. بیش‌ترینه نهادهای مدنی در افغانستان بر بنیاد برنامه‌های روزمره فعالیت دارند. این امر، سبب گردیده است که این برنامه‌ها نتوانند دارای هدف و دورنمای استراتژیک باشند. از سوی دیگر، این کمبود سبب گردیده است که هم‌گرایی نهادهای مدنی با چالش‌هایی مواجه گردد. از همین‌جا است که شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، آموزش و تقویت ظرفیت‌های خویش را در پیوند به آموخته‌های استراتژیک، به یکی از مهم‌ترین پی‌آمدهای کاری خویش مطرح کرده است. بر بنیاد این برنامه، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، دست‌نامۀ آموزشی برنامه‌سازی استراتژی را پیش‌کش کرد. گروه کاری متشکل از متخصصین امور استراتژیک، مدت هفت ماه کار نمودند تا این دست‌نامۀ آموزشی، تکمیل گردید. بر بنیاد این دست‌نامۀ آموزشی، نهادهای جامعۀ مدنی می‌توانند برنامه‌های استراتژیک خویش را تهیه نموده و آن را عملی سازند. این دست‌نامه، دورنما، مأموریت و مؤلفه‌های کلیدی مدیریت استراتژیک را مورد بحث قرار داده است. این دست‌نامه، نقش مهمی را در بهبود برنامه‌های اجرایی نهادهای مدنی بازی می‌‎کند. بر بنیاد این رهنمود آموزشی، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، برنامه‌های آموزشی «آموزش آموزگاران» را در سراسر کشور راه‌اندازی کرد. در این برنامه، آموزگاران حقوق بشری نهادهای عضو شبکه، در بیست و چهار ولایت کشور آموزش دیدند و آموخته‌های این رهنمود را به گونۀ سیستماتیک فراگرفتند. بر اساس این برنامه، مکتب تابستانی حقوق بشر در پیوند به برنامه‌های استراتژیک برای نهادهای مدنی در شهر کابل تدویر یافت.در این مکتب آموزشی، آموزگاران حقوق بشری، از ولایت‌های مختلف کشور به کابل دعوت گردیدند تا تجارب و آموخته‌های خود را با هم‌دیگر در میان گذاشته و راه‌های بهبود شیوه‌ها و راه‌کارهای استفاده از این رهنمود آموزشی را مورد بحث و ارزیابی قرار دادند. شرکت‌کننده‌گان مکتب تابستانی، از تجارب و آموخته‌های نهادهای دولتی، نهادهای اکادمیک، کمیسیون مستقل…

ادامه خواندن ظرفیت‌سازی استراتژیک، مؤلفۀ مهم برنامه‌های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر

مکتبِ بهاری پیرامونِ میکانیسم‌های جهانی حقوق بشر

افغانستان، به عنوانِ عضو جامعۀ بین‌المللی، مسؤولیت‌ها و تعهداتِ گسترده‌یی در زمینۀ حقوق بشر دارد. منشورِ سازمان ملل متحد، دولت‌های عضو این سازمان را به اجرایی‌ساختنِ ارزش‌های حقوق بشر، از طریقِ کنوانسیون‌های بین‌المللی حقوق بشر، فرا می‌خوانَد. حقوق بین‌المللی و مناسباتِ بین‌المللیِ دولت‌ها بر بنیادِ این جوهر باارزش، توسعه یافته‌اند. دولت‌های مدرن، ارزش‌های حقوق بشر را به دستورِ کار خود مبدل گردانیده و آن را جزو سیاستِ خارجی خویش قرار داده‌اند. دولت افغانستان، به هفت کنوانسیون بین‌المللی حقوق بشر، الحاق گردیده است. این کنوانسیون‌ها عبارت‌اند از کنوانسیونِ بین‌المللی حقوق مدنی ـ سیاسی، کنوانسیون بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، کنوانسیونِ بین‌المللی منعِ شکنجه، کنوانسیونِ بین‌المللیِ رفعِ هرگونه تبعیض علیه زنان، کنوانسیونِ بین‌المللیِ حمایت از حقوقِ کودکان، کنوانسیونِ بین‌المللیِ رفعِ تبعیضِ نژادی و کنوانسیونِ بین‌المللیِ حمایت ازافرادِ دارای معلولیت. بر بنیادِ این کنوانسیون‌ها، کمیته‌های نظارت از تطبیقِ کنوانسیون‌های بین‌المللی شکل گرفته است، که دولت‌های عضو را به گزارش‌دهیِ نظام‌مند فرا می‌خوانند. دولتِ افغانستان، در چهار دهۀ پسین، رژیم‌های گونه‌گونی را تجربه کرده است. این رژیم‌ها، حقوق بشر را به عنوانِ ابزارِ سیاسی، موردِ سوءاستفاده قرار داده و در شفافیت و حساب‌دهی در برابرِ جامعۀ جهانی، تعهداتِ خویش را انجام نداده است. پس از واژگونی رژیمِ طالبان، زمینه برای تعهداتِ بیش‌ترِ دولت افغانستان به سازوکارهای جهانیِ حقوق بشر، فراهم گردید. قانون اساسی جدید افغانستان، حقوق بشر را به عنوان مؤلفۀ مهم در هنجارهای ملّی به رسمیّت شناخت. در قانونِ اساسی افغانستان، حقوق بشر و کنوانسیون‌های بین‌المللیِ ناشی از آن به منبعِ حقوقی مبدّل گردید و دولتِ افغانستان، مکلفیت اجرایی و گزارش‌دهی از حقوق بشر را حاصل کرد. نظارتِ از حقوق بشر، یکی از شیوه‌های مهم برای ترویجِ ارزش‌های حقوق بشر به شمار می‌آید. نظارت، زمینۀ آن را فراهم می‌گردانَد تا تخطی‌های حقوق بشر، شناسایی گردیده و بر بنیادِ آن، سفارش‌ها و پیشنهادها، برای رفعِ آن ارایه گردد. از سوی دیگر،…

ادامه خواندن مکتبِ بهاری پیرامونِ میکانیسم‌های جهانی حقوق بشر

گزارشِ محمد نعیم نظری، رئیس اجرایی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) به هفتمین مجمع عمومی شبکه

به نامِ خداوندِ آگاهی، آزادی و برابری و با سلام بر تمامیِ شما همکارانِ گران‌قدر! نخست، تشریف آوری فرد ـ فردِ تان را به این نشست با اهمّیت، خیرِمقدم می‌گویم و خوش‌وقتیم که امروز شاهدِ برگزاریِ هفتمین مجمع عمومی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان استیم. شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، فعالیت‌های خویش را بر بنیادِ راهبردِ مشروع و مؤثری که از سوی نهادهای عضو شبکه به تصویب رسیده است، عیار نموده و برنامه‌های گسترده‌یی را در سطح کشور راه‌اندازی کرده است. برنامه‌های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، جایگاه ارزش‌مندی را برای جامعۀ مدنی و نقشِ آن در ترویجِ ارزش‌های حقوق بشر فراهم کرده است. اکنون، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر،با طرح و تطبیقِ برنامه‌های شفاف، مؤثر و ارزشمند، به یکی از مهم‌ترین نهادهای چتر در زمینۀ دادخواهی و ارزش‌های حقوق بشر مبدل گردیده است. ارتباطات سازنده با جامعۀ جهانی، نهادهای ملّی و فعالانِ حقوق بشر، نمایان‌گرِ این اصل به شمار می‌آید. شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، در دو سال پسین، در زمینه‌های زیر فعالیت‌های خویش را تمرکز بخشیده است: ۱ـ در پیوند به ظرفیت‌پروری پیرامون مفاهیم و ارزش‌های حقوق بشر شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، با تهیه و نشر دست‌نامه‌های آموزشی حقوق بشر، به منبع مهمِ فراگیری مفاهیم حقوق بشر در کشور مبدّل گردیده است. این دست‌نامه‌‌ها، مفاهیم و رهنمود‌های راه‌اندازی برنامه‌های آموزشی را برای نهادهای جامعۀ مدنی و نهادهای دولتی واضح و روشن می‌سازد. بر بنیادِ این دست‌نامه‌ها، گروه‌های آموزگاران شکل می‌گیرند و زمینۀ آموزشِ نهادهای عضو شبکه، در کابل و دیگر ولایاتِ کشور، فراهم می‌شود. ما در دو سال گذشته، سه دست‌نامۀ بسیار بااهمّیتِ آموزشی را تهیه نموده و به دست نشر سپرده‌ایم. دست‌نامۀ نخست، زیرنام «دست‌نامۀ آموزشی عدالت انتقالی» تهیه گردیده، که اساساً نخستین دست‌نامۀ آموزشی پیرامون عدالت انتقالی و مفاهیم وابسته به آن در افغانستان…

ادامه خواندن گزارشِ محمد نعیم نظری، رئیس اجرایی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، (۲۰۱۱ و ۲۰۱۲) به هفتمین مجمع عمومی شبکه

دستنامۀ آموزشیِ میکانیسمهای بین المللیِ حقوق بشر

دولت افغانستان، به عنوان عضو سازمان ملل متحد، متعهد به ارزشهای منشور این نهاد جهانی بوده و به میثاقهای متعدد سازمان ملل متحد در پیوند به حقوق بشر پیوسته است؛ امّا با تأسف گذارشدهی ازین ارزشها به ساختارهای حقوق بشری سازمان ملل، با چالشها و دشواریهای زیادی مواجه بوده است. در حین حال، افغانستان دولتیست که بیشترین تخطیهای حقوق بشر را به ویژه در سی سال پسین شاهد بوده است. نبود آگاهی لازم از میکانیسمها و ساختارهای بین المللی حقوق بشر سبب گردیده است، که قربانیان تخطیها از حقوق بشر نتوانند پیام و یا دشواریهای حقوقی خود را از محدودۀ نظام افغانستان برون کشند و به نهادهای بین المللی مراجعه نمایند. موسسۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان باورمند است که طرح «دستنامۀ آموزشی میکانیسمهای بین المللی حقوق بشر»، زمینه را برای شناسایی ساختارها و شیوه های کاری نظام بین المللی حقوق بشر، فراهم میسازد. برای شکلگیری این دستنامه، موسسۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، نشست مشورتی نهادهای عضو خویش را دایر مینماید. درین نشست، برنامۀ آموزشی پیرامون شاخصه های اساسی رژیم حقوق بشر بین المللی، برای نهادهای عضو پیشکش میگردد. سپس اعضای موسسۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، پیرامون ساختار دستنامه بحث نموده و مؤلفه های اصلی که این دستنامه باید به آن بپردازند را تشخیص مینمایند. درین نشست، گروه کاری تدوین نخستین مسودۀ دستنامه، معرفی میگردد. گروه کاری، نخستین مسودۀ دستنامۀ مذکور را در همکاری نزدیک با دبیرخانۀ مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر و متخصصین انستیتوت حقوق بشر دنمارک تهیه کرده و آن را با نهادهای عضو شبکه شریک میسازند. دبیرخانۀ موسسۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، هماهنگی برنامه های دستنامه را به عهده میگیرد. نخستین پیشنویس دستنامۀ آموزشی میکانیسمهای بین المللی حقوق بشر، در نشست مشورتی دوم، که قرار است در ماه جنوری سال ۲۰۱۳ دایر گردد، پیشکش میشود. نشست نهادهای عضو، طرح…

ادامه خواندن دستنامۀ آموزشیِ میکانیسمهای بین المللیِ حقوق بشر

توسعۀ برنامه های آگاهیدهیِ در فیز چهارم برنامه های کاری مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر

آگاهیِ عامه از ارزشهای حقوق بشر، یکی از ساحاتِ کاریِ مهم و کلیدیِ مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان میباشد. افغانستان کشوریست، که در سی سالِ اخیر، از تخطیهای گستردۀ ناقضینِ حقوقِ بشری، که دامنگیرِ تمامِ مردمِ افغانستان بوده است، رنجِ فراوان میبرد. مهمترین ساحاتِ این تخطیها را زیرپا گذاشتنِ ارزشهای حقوقِ بشر توسطِ رژیمهای مختلفِ سیاسی، تشکیل میدهد. در این سی سال، در کنارِ رژیمهای سیاسی، گروهها و تنظیمهای سیاسی، دست به صلاح برده و برای حصولِ قدرتِ سیاسی، دست به جنگها و منازعاتِ گسترده زده اند. این منازعاتِ سیاسی ـ نظامی، باعثِ تخطیهای گسترده از حقوقِ بشر و حقوقِ بشرخواهانه در کشور گردیده است. بنابر گزارشاتِ نهادهای حقوقِ بشرِ بین المللی، افغانستان، در جمعِ کشورهایی است، که در آن بیشترین تخطیها از حقوقِ بشر صورت پذیرفته است. بنابر تحقیقات و مطالعاتی که مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در هشت سالِ اخیرِ فعالیتهای خویش انجام داده است، یکی از عواملِ مهمِ گسترده گی تخطی از حقوقِ بشر در افغانستان، کمبودِ آگاهی عامه از ارزشهای حقوقِ بشر است. مهمترین بخشِ این تخطیها را، بی توجهیِ رژیمها به حقوق مدنی و سیاسیِ شهروندان تشکیل میدهد. شکنجه، تعقیب و پیگردِ فکری، محدودیت بر آزادی بیان، نبودِ آزادی انجمنها و احزابِ سیاسی، تخطیهای گسترده در پیوند با حقوقِ زنان، تبعیض جنسیتی و کم توجهی به ارزشهای حقوقِ کودک، از نمونه های بارزِ این تخطیها به حساب می آیند. همچنان، لازم به یادآوریست که در این سی سالِ اخیر، در زمینۀ تأمینِ حقوقِ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی نیز توجه چندانی صورت نگرفته است. یکی از پرسشهای مهمی که ذهن همۀ مردم افغانستان را به خود مشغول گردانیده این است، که چرا این کشور به یکی از قربانیانِ مهمِ تخطی از معیارهای حقوق بشر مبدل گردیده است؟ برای پاسخ دادن به این پرسشِ مهم، پژوهشگرانِ نهادهای مدنی در افغانستان، به این…

ادامه خواندن توسعۀ برنامه های آگاهیدهیِ در فیز چهارم برنامه های کاری مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر