تدویرنخستین مجمع شبکه در مرکز هماهنگی شمال

سروش کاظمی نخستین جلسۀ مجمع شبکۀ جامعۀ مدنی به تاریخ ۱۱ جوزای سال ۱۳۸۸ برابر با ۱ جون ۲۰۰۹ در سالون برگزاری برنامه های شبکه در دفتر شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر مرکز هم آهنگی شمال دایرگردید. دراین جلسه، نهاد هایی چون کانون فرهنگی پرتو، نهاد افغانستان بهتر، کانون گزارشگران جوان، رادیو رابعه بلخی، کانون بازسازی فرهنگی افغانستان، کانون گزارشگران جوان، مرکز حمایت از جوانان و زنان و همکاران دبیرخانه های کابل، هرات، جلال آباد و بلخ شرکت کرده بودند. هدف از راه اندازی این نخستین مجمع، به عضویت پذیری نهاد های دارای شرایط، ایجاد مجمع و ساختن شبکه های محلی به خاطر تقویت و تعمیم حقوق بشر در زیر یک چتر شبکۀ ملی بود. در آغازجلسه، سروش کاظمی، هم آهنگ کنندۀ برنامه ها در مرکز هم آهنگی شمال شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، ضمن ادای سلام وابراز خوش آمدید به اشتراک کننده گان گفت: «خوشحال استیم که امروز شاهد برگزاری نخستین جلسۀ مجمع در مزار شریف استیم. آغاز میکانیزم عضویت پذیری و داشتن نهاد های عضو در شمال، ما را کمک میکند تا برنامه های شبکه در سه ساحۀ کلیدی ـ استراتیژیک : ظرفیت پروری، ادوکاسی و هماهنگی حضور فعال تر و مؤثر داشته باشد.» پس از آن خانم ثریا پرلیکا، عضو بورد شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر از تجربۀ نهاد های عضو کابل به عنوان مدل خوب همکاری به خاطر تقویت حقوق بشر یاد کرد. همچنان نعیم نظری هم آهنگ کنندۀ اجرایی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، ضمن توضیح ساختار و استراتیژی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، شفافیت و حسابدهی را از مؤلفه های بارز کاری شبکه، در جهت تقویت، تفهیم و تعمیم حقوق بشر خواند. سپس آقای سیار به عنوان رئیس جلسه و ناظر بر انتخابات درشبکه از طرف نهاد ها انتخاب و در یک رأی گیری شفاف و دموکراتیک،…

ادامه خواندن تدویرنخستین مجمع شبکه در مرکز هماهنگی شمال

راپور دوره یی وضعیت حقوق بشر در افغانستان به شورای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارشی از راپور دوره یی وضعیت حقوق بشر در افغانستان به شورای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد سیلی غفار افغانستان کشوریست که بیشتر از سی سال جنگ خانمانسوز را تجربه کرده و هنوزهم در حال جنگ است. یقیناً جنگ، بر مسایل حقوق بشر تأثیر مستقیم و منفی خود را دارد. باوجود تعهداتِ دولت افغانستان در برابر قوانین بین‌المللیِ حقوق بشر، حضور جامعۀ بین‌المللی، تأسیسِ وزارت امور زنان، برگزاری انتخاباتِ ریاست جمهوری، پارلمانی و شورا‌های ولایتی، تصویب قانون اساسی جدید، تأسیس صدها تشکلِ سیاسی، تأسیس تعداد زیادی از نهادهای خیریه و پیشرفت های معین در عرصۀ مطبوعات، بازهم حقوق بشر، در بسیاری از نقاط کشور، به بدترین وجه آن نقض و پایمال می‌گردد. گروههای متخاصم، هیچ ارجی به تعهدات جهانی نمی‌گذارند و افراد ملکی، به ویژه زنان و کودکان، اولین قربانیان نقضِ حقوق بشر در کشور اند. اخیراً کمیساریای عالی سازمان ملل در امور حقوق بشر، طی گزارشِ سالانۀ خود، از وضعیت حقوق بشر در افغانستان اظهار نگرانی نمود. نگرانیهای اساسیِ این سازمان، شامل افزایش کشتار غیرنظامیان، افزایش خشونت علیه زنان، تحدیدِ آزادی بیان و تبعیض علیه اقلیتهای قومی است. سازمانهای بین‌المللیِ دیگر، مانند «دیده بان حقوق بشر»، «عفو بین‌الملل» و «بنیادِ جهانی برای تحفظ از مدافعین حقوق بشر»، از وضعیت فعلی حقوق بشر در افغانستان ناخرسند اند و از دولت افغانستان و جامعۀ جهانی خواسته اند تا در زمینه، توجه جدی خویش را مبذول دارند. بعد از فروپاشی رژیم طالبان، برای اولین بار جامعۀ مدنی فرصت شکلگیری در افغانستان را به دست آورد. جامعۀ مدنی افغانستان، کار دولت در زمینۀ حقوق بشر را ناکافی می ‌خواند و علت اساسی این امر را در حضور مجرمین جنگی در ارگانهای مهم دولت، فساد گستردۀ اداری در دوایر عدلی و قضایی و سایر ادارات دولتی، حضور کارمندان غیرمسلکی در نظام قضایی، درک نادرستِ قانون توسط مأموران پولیس، موجودیت فرهنگِ معافیت…

ادامه خواندن راپور دوره یی وضعیت حقوق بشر در افغانستان به شورای عالی حقوق بشر سازمان ملل متحد

گزارش تحقیقی خشونت علیه زنان در افغانستان

نهاد تحقیقاتی حقوق زنان و اطفال، که عضو شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر و یکی از نهادهای فعال و اثرگذار کشور است، به روز چهارشنبه ۲۳ ثور ۱۳۸۸، گزارش تحقیقی خشونت علیه زنان را، در کابل به نشر رسانید. این تحقیق، توسط خانم زرقا یفتلی و آقای احمد ضیا ضیایی، در مدت ۱۸ ماه، با حمایت مالی (HBS - HEIRICH BOLL STIFTUNG) انجام یافته است. یافته های این گزارش، در نتیجۀ مصاحبه با ۲۰۶۱ تن از زنان شامل در عرصه های مختلف، در ولایتهای کابل، بلخ، بدخشان، پروان و ننگرهار، با جمعیت شهری و روستایی، تشخیص شده است. گزارش، برمبنای تعریف زیر از خشونت علیه زنان، تهیه گردیده است: «هرعملی که اضرار فزیکی، جنسی و روانی را برای زنان به بار آورد و یا تهدیدی درین زمینه تلقی گردد، به شمول تهدید و اقدام به محرومیت از آزادی در حوزۀ زندگی خصوصی و اجتماعی، خشونت علیه زنان نامیده میشود». این گزارش، ابعاد خشونت علیه زنان را در بخشهای دسترسی به خدمات بهداشتی، اشتغال، آموزش و پرورش و خانواده مورد بررسی قرار داده است. در این گزارش سعی به عمل آمده است تا خشونت علیه زنان، از زاویه های مختلف به بررسی گرفته شود و در زمینه، مشکلات عمده، شناسایی گردد. این تحقیق، نظر به دلایل زیر، راه اندازی گردیده است: • در عرصه هایی که این تحقیق صورت گرفته، تا حال تحقیقی انجام نیافته است. تحقیقاتی، که تا حال در افغانستان صورت گرفته است، بیشتر در اطراف خشونتهای خانواده گی بوده است؛ • شناسایی این که چی نوع خشونتهایی در دسترسی زنان افغان به خدمات بهداشتی، آموزش و پرورش، اشتغال و خانواده وجود دارد؛ • شناسایی این که چی امکانات و سهولتهایی در دسترسی زنان به خدمات بهداشتی، آموزش و پرورش و اشتغال وجود دارد؛ • دولت افغانستان، در سطح بین المللی، تعهداتی را پذیرفته است، تا…

ادامه خواندن گزارش تحقیقی خشونت علیه زنان در افغانستان

تدویر سمپوزیم تحلیلی پیرامون کاهش خشونت های خانوادگی در هرات

شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر از آوان فعالیتهای خویش در زون غرب، برنامه هایی را برمحور گفت و شنود گسترده میان نهاد های جامعۀ مدنی، نهاد های حکومتی شامل در زمینۀ حقوق بشر، فعالین حقوق بشر و روشنفکران در شهر هرات راه اندازی نموده واز فبروری سال ۲۰۰۷ بدین سو، برنامه های آموزشی، آگاهی دهی و هم آهنگی را میان نهاد های جامعۀ مدنی و حقوق بشر در شهر هرات دایر کرده است. در راستای این هدف، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان در همکاری و همیاری نظرات و تحلیل های نهاد های مدنی ، روشنفکران و فعالین حقوق بشر درولایت هرات، تصمیم به ارائۀ پروگرام های مفید آگاهی دهی و اطلاع رسانی بخاطر کاهش خشونت خانواده گی در هرات گرفت. بدین گونه شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان سمپوزیم تحلیلی حقوق بشر را زیر نام راه های بیرون رفت از خشونتهای خانواده گی به تاریخ ۴ جوزا ۱۳۸۸ برابر با ۲۵ می ۲۰۰۹ در شهر هرات راه اندازی نمود. سمپوزیم در هوتل پنج ستارۀ هرات با حضور نهاد های جامعۀ مدنی، نهاد های حکومتی فعال در زمینۀ حقوق بشر، روشنفکران، نخبه گان و علمای دینی در صبح روز دوشنبه شروع به کار نمود. این سمپوزیم استوار بر ۸ عنوان مقاله ازمنظرهمه سونگر، خشونت را به عنوان یک پدیدۀ ناهنجار در بستر اجتماعی اش مورد تحلیل و بررسی قرار داد. نخستین بخش سمپوزیم با سخنرانی های رسمی داکتر همایون عزیزی رئیس شورای ولایتی هرات، انجنیر عبدالقادر رحیمی رئیس دفتر ساحوی زون غرب کمسیون حقوق بشرافغانستان، خانم ثریا پرلیکا، عضو بورد شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان به انجام رسید. سپس ملک ستیز، کارمند ارشد در مرکز مطالعات جهانی و حقوق بشر، مقالۀ مضمونی سمپوزیم تحلیلی را تحت عنوان «خشونت از دیدگاه حقوق مدنی – سیاسی» ارائه کرد. مقاله از دیدگاه حقوقی و جامعه شناختی…

ادامه خواندن تدویر سمپوزیم تحلیلی پیرامون کاهش خشونت های خانوادگی در هرات

حضور فعال جامعۀ مدنی افغانستان در کنفرانس هاگ، نشانه یی از هماهنگی و همنوایی جامعۀ مدنی افغانستان پیرامون وضعیت کنونی در کشور

نوشتۀ نعیم نظری هم آهنگ کنندۀ اجرایی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر جامعۀ مدنی افغانستان در نتیجۀ نشستهای متعددی که به ابتکار مجتمع جامعۀ مدنی، انستیتوت جامعۀ باز، کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، مجمع زنان افغانستان، بنیاد فرهنگ و جامعۀ مدنی افغانستان و ... در هماهنگی با مؤسسۀ اکبر، راه اندازی گردید، هیئتی را برای مشارکت در کنفرانس هاگ پیرامون اوضاع افغانستان برگزید. هیئت، وظیفه گرفت تا دیدگاههای جامعۀ مدنی افغانستان را در کنفرانس مطرح نماید و بر مؤثریت بیشتر نقش جامعۀ بین المللی در حمایت از جامعۀ مدنی افغانستان، کمپاینهای مؤثری را راه اندازی نماید. هیئت نمایندگی جامعۀ مدنی افغانستان متشکل بود از آقای انجنیر جاوید، آقای نعیم سلیمی، خانم پلوشه و آقای پاسکال به نمایندگی از نهادهای توسعه یی برنامه های حمایتی مؤسسۀ اکبر، خانم اورځلا اشرف، به نمایندگی از مجمع زنان افغانستان و آقای ملک ستیز، به نمایندگی از شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، در حمایت از مجتمع جامعۀ مدنی افغانستان و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان. هیئت جامعۀ مدنی افغانستان، به روز دوشنه، سی ماه مارچ، در شهر لاهه (هاگ)، در برنامۀ تحلیلی که توسط مرکز مطالعات ستراتیژیک وزارت امور خارجۀ هالند راه اندازی گردیده بود، شرکت نمودند. درین سیمینار حاشیه یی، که به بهانۀ کنفرانس هاگ تشکیل شده بود، متخصصین اوضاع افغانستان، همراه با جمع کثیری از نمایندگان جامعۀ مدنی، پارلمان و نمایندگان حکومت هالند شرکت داشتند. درین کنفرانس، برعلاوۀ متخصصین بین المللی، هیئت جامعۀ مدنی افغانستان، سهم بارزی ایفا کرد، که توسط رسانه های ملی و بین المللی انعکاس یافت. آقای نعیم سلیمی، عضو هیئت، نقش جامعۀ مدنی در زمینۀ خدمات اجتماعی، خانم اورځلا اشرف، عضو هیئت، در زمینۀ نقش زنان و ملک ستیز، عضو هیئت، در زمینۀ حقوق بشر، حقوق بشرخواهانه، راهکارها و دیدگاهها در زمینۀ نقش نهادهای مدنی و برایندهای…

ادامه خواندن حضور فعال جامعۀ مدنی افغانستان در کنفرانس هاگ، نشانه یی از هماهنگی و همنوایی جامعۀ مدنی افغانستان پیرامون وضعیت کنونی در کشور

کارگاه آموزشی درولایت بلخ

به تاریخ ۹ ثور ۱۳۸۸ برابر با ۲۹ اپریل ۲۰۰۹ مرکز هماهنگی شمالِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر ، کارگاه آموزشی یک روزه یی را برای بیست تن جوانان دانشجو و دانش آموز در سالون برگزاری برنامه های شبکه دایرنمود. نسیمه ازکیا، کارمند شبکه، از روش شناخت و میتدولوژی آموزش در شبکه، به عنوان روش های مؤثر و ممد و کار شده در داخل افغانستان یاد کرده، هدف راه اندازی کارگاه های آموزشی و مباحثات را تقویۀ ظرفیت و آگاهی در زمینه های مفاهیم اساسی حقوق بشر، جامعۀ مدنی و تقویت فرهنگ مباحثه و گفت و گو خواند. هنگام گشایش کارگاه، سروش کاظمی مسؤول برنامه های شمال شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، ضمن ادای سلام و ابراز خیرمقدم به اشتراک کننده ها گفت: «بدون شک، این برنامه های آموزشی و مباحثات، ما را کمک میکند تا بیشتر شناخت خلق شود و همچنان این برنامه ها ابزاری است برای تحقق دورنمای شبکه (جامعۀ استوار بر دموکراسی و حاکمیت قانون) و برای تأثیر گذاری در ابعاد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی اجتماع ما.» مراحل سیر تاریخی حقوق بشر از تبارز تا معیاری قرار گرفتن حقوق بشر، پیمان های بین المللی و اعلامیۀ جهانی حقوق بشر و موادی که افغانستان به آنها ملحق گردیده است، از مباحث محوری کارگاه بود. سهراب سامانیان آموزگار شبکه در مرکز هماهنگی شمال، ضمن ابراز خرسندی از برنامه های آموزشی سیستماتیک و دوره یی در سطوح مختلف، افزود: « به گونه یی که در تاریخ بشریت ما شاهد تحول به طور نمونه از انسان عصر سنگ تا دوره های شکار، فیودالیسم، صنعت و تکنولوژی استیم، به همین گونه شاهد تحول از ۱۷۸۹ تا ۱۹۹۲ و بالاخره تا به امروز در مفهوم حقوق بشر استیم که نشانگر خواست و حرکت بشریت و انسان ها بر مبنای نیازمندی ها و زمان است.» مهدی محمدی دانشجو و یکی…

ادامه خواندن کارگاه آموزشی درولایت بلخ

افغانستان و روشنفکری

خالده خرسند گفتمانی زیرعنوان "افغانستان و روشنفکری" ازسوی شبکۀ جامعۀ مدنی وحقوق بشرزون غرب بااشتراک ۳۰ تن از نماینده گان نهاد های مدنی دردفترشبکه درشهرهرات تدویر یافت. گفتمان با بحث های عمیق و ریشه ای برای تعریف واژه های روشنفکر ,کارروشنفکری و روشنفکری آغاز شد. با تشریک مساعی همه شرکت کننده گان ,مولفه ها و شاخصه های پدیدۀ روشنفکری مشخص گردید و توافق نظر بر این بود که از تعریف ذات باورانۀ واژۀ روشنفکر پرهیز شود و تلاش براین بود که تعریف موقتی,محدود و قابل ابطال باشد؛ چرا که ارائۀ تعریف جهانشمول ,دقیق,جامع و مانع از پدیدۀ روشنفکری ممکن نیست. در پیوند با این نظر گفته شد که روشنفکری یک تعداد مولفه های ثابت دارد (عقل گرائی,نقد و انتقاد پذیری, تجددخواهی و مسؤولیت پذیری) و تعدا د ی هم مولفه های متغیر شناختگری , مبارزه و ... ولی برای انسجام بحث و گرفتن نتیجۀ بهتر، تعاریف نسبی از واژه ها و مفاهیم "روشنفکر کیست" و" کار روشنفکر چیست" ارائه شد. تعامل گفتمان، نماینده های نهاد های مدنی و دولتی را برای هر چه دقیق ترشدن و مکانیزه کردن فعالیت های شان برای کار روشنفکری کمک کرده و آگاهی جمعی را تقویت بخشید. شرکت کننده گان بحث، به عرصۀ آسیب شناسی و موانع شناسی گام گذاشتند و نبود عقل گرائی در جامعۀ افغانی، حاکمیت مطلقه، سیاسی شدن زود رس، تجربه گرا نبودن جامعه و نبود اخلاق تفکر را از جملۀ موانع و آسیب هایی دانستند که بر سر راه جریانات روشنفکری در افغانستان قرار داشته و بر پیکرۀ آن آسیب وارد کرده است. بر جسته شدن نقاط آسیب پذیری کار روشنفکری و توافق نظر بر آن، دغدغۀ کار جمعی و تلاش صادقانه را در شرکت کننده گان برای تغییر بوجود آورد و آن ها را به عنوان جماعتی اندیشه ورز به هم نزدیک ساخت . این یکی از جمله…

ادامه خواندن افغانستان و روشنفکری

گرامیداشت از دومینِ سالروزِ فعالیتهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در صفحاتِ شــــــمالِ کشـــــور

سروش کاظمی، هم آهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در صفحاتِ شمال برای گرامیداشت از دومین سالروزِ فعالیتهای مرکزِ هم آهنگیِ شمالِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، محفلی با اشتراکِ رییسِ ساحه ییِ کمیسیونِ مستقلِ حقوقِ بشرِ افغانستان، نمایندگانِ نهادهای فعالِ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشری، روشنفکران، نمایندگانِ رسانه ها و دانشجویانِ ولایتِ بلخ، برگزار گردید. در آغاز، سروشِ کاظمی، هم آهنگ کننده شبکه جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در شمالِ کشور، ضمنِ سپاسگزاری از حضورِ گرمِ اشتراک کنندگان، گفت: «دو سال پیش، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، نخستین دفتر ساحه ییِ خویش را در شهرِ باستانیِ مزارِ شریف، با راه اندازیِ گفتمانِ حقوقِ بشر، ایجاد کرد. از آن روز به اینسو، شبکه با راه اندازیِ برنامه های آموزشی، گفتمانها و هم آهنگی میانِ نهادهای جامعۀ مدنیِ که در راستای تعمیمِ حقوقِ بشر فعالیت دارند، چهرۀ کارای خود را متبارز ساخت. در این مدت، دفترِ شمالِ شبکه توانست برنامه های متعددی را در ۹ ولایتِ شمال و شمالشرقِ کشور راه اندازی نماید. هرچند داشته های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، نمی تواند نیازمندی گستردۀ نهادهای مدنی در صفحاتِ شمالِ کشور را کفایت کند، ولی با آنهم شبکه توانست، زمینه های گفتمانهای سازنده یی را برای نهادهای جامعۀ مدنی در زونِ شمال فراهم سازد. راه اندازیِ کنفرانسهای حقوقِ بشر و جامعۀ مدنی در عرصه های حقوقِ مدنی و سیاسی و حقوقِ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، از نمونه های ارزشمندِ برنامه های دفترِ شمالِ شبکه می تواند به حساب آید. از سوی دیگر، دفترِ شمالِ شبکه، برای تأثیرگذاریهای لازم بر نهادهای دولتی و جامعۀ بین المللی، گامهای مهمی را برداشته است. در این زمینه می توان از راه اندازیِ سمپوزیمِ «گفتمانِ ملی» نام برد، که با استقبالِ گستردۀ مسؤولینِ نهادهای حکومتی، شورای ولایتی، نهادهای جامعۀ مدنی، رسانه ها، دانشجویان و روشنفکرانِ ولایتِ بلخ رو…

ادامه خواندن گرامیداشت از دومینِ سالروزِ فعالیتهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در صفحاتِ شــــــمالِ کشـــــور

شهرِ هرات، میزبانِ گفتمان حقِ زن

خالده خرسند در چند سالِ اخیر، تلاشها برای ایجادِ جامعۀ مدنی و توضیحِ ابعادِ گفتمانهای حقوق بشری در کشور، گسترش یافته است. بسیاری از خبرگان و کارشناسانِ شایستۀ کشور، چه در داخل و چه در خارج از افغانستان، کوشیده اند تا با گفته ها و نوشته های خویش، سطحِ آگاهیِ مردم را نسبت به این مفاهیم بالا ببرند. از سوی دیگر، کارکردهای تعدادی از انجمنها و نهادهای مدنی، در شرح و بسطِ این گونه مفاهیم، تأثیراتِ قابلِ ملاحظه یی داشته است. با آن هم، کشورِ جنگزده، فقیر و سنتیِ مانندِ افغانستان، امروزه بیش از پیش، به شناختِ جهانِ مدرن و مفاهیمِ انسانیِ آن نیاز دارد. تأریخِ معاصرِ افغانستان، در رویارویی با تمدن و فرهنگِ غرب رقم خورده است و کسانی که تلاش کرده اند تا با نگاه «غرب ستیزانه» یا «غرب گرایانه»، سرنوشتِ این رویارویی را رقم بزنند، هرکدام به نوعی، دچارِ افراط و تفریط شده اند و بر بن بستهای تأریخیِ این کشور، بن بستِ دیگری افزوده اند. بدین گونه، حس می شود که عمده ترین چالش فراروی رویکردهای جامعۀ مدنی و گفتمانهای حقوقِ بشر، نسبت دادنِ افراطیِ این پدیده ها به جامعۀ غربی و غیرِ مؤثر پنداشتنِ هرکدام برای جوامعی چون افغانستان است. شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، پیوسته در تلاش است تا در موردِ مفاهیم جامعۀ مدنی و گفتمانهای حقوقِ بشری، رویکرد های ارزشی داشته باشد. در این راستا، شبکه، به دنبالۀ گامهای پیشینِ خویش، اینبار به جدی ترین چالشِ فراروی جامعۀ مدنی، یعنی گفتمانِ حقوقِ زن، پرداخته و با ترتیبِ دستنامه یی در این مورد، تصویرِ دقیقی از این مفاهیم ارایه داده است. دستنامۀ گفتمانِ حقِ زن در افغانستان، یک مجموعۀ انتقادی بوده و تناقض میانِ تفسیرهای عمده در موردِ گفتمانِ حقِ زن را مطرح کرده است. دستنامۀ گفتمانِ حقِ زن در افغانستان، در گامِ نخست، در قالبِ برنامۀ یک هفته یی، به…

ادامه خواندن شهرِ هرات، میزبانِ گفتمان حقِ زن

همایشِ یک روزه زیرِ نامِ «کنفرانسِ پاریس: جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر»

راضیه صیاد شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، به تأریخِ ٢٨ سرطانِ ۱۳۸۷ خورشیدی، برابر ۱۷ جولایِ ۲۰۰۸ میلادی، همایشِ یک روزه ییِ را زیرِ نامِ «کنفرانسِ پاریس: جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر»، با اشتراکِ نمایندگانِ نهادهای جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، نمایندگانِ رسانه ها، نمایندۀ سفارت فرانسه و نمایندۀ سفارتِ ایتالیا در شهرِ کابل برگزار کرد. این همایش، ساعتِ ۹ صبح، پس از تلاوتِ آیاتی از قرآنِ پاک، با سخنانِ آقایِ نعیمِ نظری، هماهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، رسماً آغاز گردید. شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، که متشکل از ۶۰ نهادِ مدنی و حقوقِِ بشری می باشد، در راستایِ فراهم آوری نقشِ مؤثرِ نهادهای جامعۀ مدنی در روندِ حکومت سازی، ترویجِ فرهنگِ حقوقِ بشر و تحکیمِ حاکمیتِ قانون، فعالیت های گسترده یی داشته است . هدفِ این همایش، پیگیریِ پیامدها و پیشنهادهای گروه کاریِ جامعۀ مدنی در کنفرانسِِ پیش زمینه ییِ پاریس و ایجادِ هم آهنگی و انسجامِ بیشترِ نهادهای جامعۀ مدنی در اشتراکِ فعال و حضورِ مشروع در برنامه های مشابه بعدی، که در پیوند با مسایلِ افغانستان برگزار خواهند شد، بود. از سالِ ۲۰۰۱ میلادی به اینسو، افغانستان و جهان، شاهدِ برگزاری کنفرانسهایِ متعددِ بین المللی چون کنفرانسِ بن، توکیو و لندن برای افغانستان بوده است، که اجلاسِ بین المللیِ کمک به بازسازیِ افغانستان در پاریس نیز، به سلسلۀ این کنفرانسها برگزار گردید. تشکیلِ کنفرانسِ بن برایِ افغانستان، در اواخرِ سالِ ۲۰۰۱ میلادی، سرآغازِ یک فصلِِ جدید در تأریخِ سیاسیِ معاصرِ این کشور بود، که افغانستان را در مرکزِ توجه جامعۀ جهانی قرار داد. کنفرانسِ بن، به منظورِ ایجادِ یک ساختارِ سیاسیِ متوازن و دموکراتیک؛ کنفرانسِِ توکیو، جهتِ ایجادِ برنامۀ مشخصِِ بازسازی، تأمینِ امنیت و مبارزه با موادِ مخدر و کنفرانسِ لندن، در راستایِ توسعۀ اقتصادی و سیاسیِ کشور، راه اندازی شده بود. اجلاسِِ پاریس، چهارمین کنفرانسِ بین المللی و…

ادامه خواندن همایشِ یک روزه زیرِ نامِ «کنفرانسِ پاریس: جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر»